இந்திய அரசியல் களத்தில் விசாரணை அமைப்புகளின் சோதனைகளும், அதன் பின்னணியில் அரங்கேறும் அரசியல் நாடகங்களும் நாளுக்கு நாள் பொதுமக்களிடையே பெரும் விவாதப் பொருளாக மாறி வருகின்றன. சாதாரண குடிமக்களை நோக்கிச் சட்டத்தின் கரங்கள் நீளும் வேகமும், அரசியல் பிரமுகர்களை நெருங்கும் போது அதே கரங்கள் தொய்வடைவதும் காலம் காலமாகத் தொடரும் முரண்பாடாகவே பார்க்கப்படுகிறது. சாதாரண மக்கள் சிறிய குற்றச்சாட்டுகளுக்கே காவல்துறையின் கெடுபிடிகளையும், கடுமையான நடவடிக்கைகளையும் எதிர்கொள்ளும் நிலையில், செல்வாக்கு மிக்க அரசியல்வாதிகள் விசாரணை என்ற பெயரில் நடத்தும் வித்தைகள் யாவும் வேதனையான உண்மைகளாகும்.
அமலாக்கத்துறை, லஞ்ச ஒழிப்புத்துறை அல்லது சிபிஐ போன்ற மத்திய, மாநில விசாரணை முகமைகள் சோதனைக்குச் செல்லும் போதெல்லாம், பல அரசியல்வாதிகளுக்கு திடீரென நெஞ்சுவலி ஏற்படுவதும், உடனடியாக மருத்துவமனைகளில் தஞ்சம் புகுவதும் அல்லது திடீரென வெளிநாடுகளுக்கு செல்வதும் இப்போது வாடிக்கையான ஒன்றாகிவிட்டது. விசாரணை வளையத்திற்குள் வரும்போதே நோயாளிகளாக மாறுவதும், மருத்துவப் பரிசோதனை என்ற பெயரில் விசாரணைக்குத் தடையை ஏற்படுத்துவதும் எந்தச் சட்ட விதிகளின் கீழ் அனுமதிக்கப்படுகிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது. இந்தச் சிறப்புச் சலுகைகளும், மருத்துவமனை நாடகங்களும் சாமானிய மனிதர்களால் ஒருபோதும் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாத வசதிகளாகும்.
சாதாரண ஏழை எளிய மக்கள் மீதான குற்றச்சாட்டுகள் எழும் போது, எந்தவித முன்னறிவிப்பும் இன்றி இழுத்துச் செல்லப்படுவதும், சட்டத்தின் பிடியில் உடனடியாகக் சிக்க வைக்கப்படுவதும் நாம் அன்றாடம் காணும் காட்சிகளாகும். ஆனால், கோடிக்கணக்கில் ஊழல் புகார்களில் சிக்கும் அரசியல்வாதிகள் நீதிமன்ற உத்தரவுகள் மற்றும் மருத்துவமனைகளின் மூலம் தப்பிப்பதற்கான வழிகளை எளிதில் கண்டுபிடித்துவிடுகிறார்கள். சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்று நமது அரசியல் சாசனம் உரக்கச் சொன்னாலும், நடைமுறையில் அதிகார பலம் உள்ளவர்களுக்கு ஒரு சட்டமும், இல்லாதவர்களுக்கு மற்றொரு சட்டமும் செயல்படுவது போன்ற தோற்றமே நிலவுகிறது.
விசாரணை அமைப்புகளின் பிடியில் இருந்து தப்பிக்க அரசியல்வாதிகள் கையாளும் இந்தத் தந்திரங்கள், நாட்டின் நீதித்துறையின் மீதும், நிர்வாகத்தின் மீதும் மக்கள் வைத்துள்ள நம்பிக்கையைக் குலைக்கும் வகையில் அமைகின்றன. குற்றவாளிகள் யாராக இருந்தாலும், அவர்களின் பின்புலம் என்னவாக இருந்தாலும், சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட்டு உரிய விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும். நோயின் பெயரிலும், அரசியல் பலத்தின் பெயரிலும் விசாரணையைத் தள்ளிப்போடும் போக்கு முடிவுக்கு வந்தால் மட்டுமே, உண்மையான நீதி நிலைநாட்டப்படும் என்பதற்கான சாத்தியங்கள் பிறக்கும்.
“சட்டம் எல்லோருக்கும் சமம்” என்பது வெறும் ஏட்டுச்சுரைக்காயாகவே காலம்காலமாக முடங்கிப் போய்விடுமோ என்ற அச்சம் பொதுமக்களிடையே எழுந்துள்ளது. இந்த நிலை மாற வேண்டும் என்றால், விசாரணை அமைப்புகள் எந்தவித அரசியல் அழுத்தங்களுக்கும் அடிபணியாமல் சுதந்திரமாகச் செயல்பட வேண்டியது அவசியமாகும். தவறு செய்தவர்கள் எத்தகைய உயர் பதவிகளில் இருந்தாலும், சாதாரண குடிமகனைப் போலவே சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட்டு விசாரிக்கப்படும் போதுதான், அரசியலில் ஊழல் செய்வதற்குத் தப்பு செய்ய எவரும் பயப்படுவார்கள்.
ஆகையால், விசாரணை என்ற பெயரில் நடத்தப்படும் இந்த நாடகங்களுக்குத் முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் காலம் கனிந்து வருகிறது. சட்டத்தின் ஆட்சி முழுமையாக நடைமுறைக்கு வரும்போது மட்டுமே, சாமானியனுக்கும் அரசியல்வாதிக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளி குறையும். மக்களுடைய வரிப்பணம் சூறையாடப்படுவதைத் தடுத்து, நேர்மையான நிர்வாகத்தை உறுதி செய்யவேண்டிய மிகப்பெரிய பொறுப்பு தற்போதுள்ள அரசுகளின் மீதும், நீதித்துறையின் மீதும் முழுமையாகச் சுமத்தப்பட்டுள்ளது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
